VMware czy Proxmox VE: co naprawdę się opłaca?

VMware czy Proxmox VE: która platforma opłaca się w istniejącym środowisku wirtualizacji? Sama cena licencji nie daje odpowiedzi. Decydują porównywalne funkcje, wiarygodne oferty producentów, godziny obsługi i sprawdzona ścieżka migracji. Poniższy model na trzy i pięć lat pokazuje te pozycje bez wymyślania nieudokumentowanej publicznie ceny VMware.

Przykładowa firma korzysta z trzech hostów, każdy z dwoma obsadzonymi gniazdami CPU i 24 rdzeniami fizycznymi na gniazdo. Łącznie to sześć gniazd i 144 rdzenie. Potrzebuje maszyn wirtualnych, konserwacji z możliwie krótkimi przerwami, określonej strategii awaryjnej i kopii umożliwiających odtworzenie. Taka konfiguracja sprzętowa jest wyłącznie wspólną podstawą obliczeń, nie rekomendacją konkretnego serwera. W rzeczywistym porównaniu DAXS musi najpierw rozpoznać aplikacje, obciążenie, pamięć masową, sieć, godziny wsparcia i cele odtwarzania.

Co faktycznie wycenia się w obu platformach?

W przypadku VMware oferta musi najpierw określać konkretny produkt. W tym przykładzie jako wariant porównawczy przyjęto VMware vSphere Foundation (VVF). Broadcom opisuje licencjonowanie według rdzeni fizycznych, z minimum 16 rdzeni na CPU. Przyjęte 24 rdzenie na CPU przekraczają to minimum: 3 × 2 × 24 = 144 rdzenie wymagające licencji. Roczna cena za rdzeń, ewentualne minimalne zakupy, skład pakietu, wsparcie i czas trwania umowy powinny znaleźć się w aktualnej pisemnej ofercie. Ceny vSphere Standard nie można traktować zamiennie z ceną VVF.

Podstawowe funkcje Proxmox VE są dostępne również bez płatnej subskrypcji. Przy planowaniu repozytoriów Enterprise i wsparcia producenta subskrypcję oblicza się za każde obsadzone gniazdo CPU i węzeł klastra. Niemiecki cennik podaje obecnie dla VE Standard 550 € za gniazdo rocznie; sześć gniazd oznacza 3 300 € rocznie. To cena katalogowa bez indywidualnych warunków umownych. Jeżeli Proxmox Backup Server (PBS) z subskrypcją Standard stanowi osobny komponent kopii zapasowych, jego cennik podaje 2 240 € za serwer kopii zapasowych rocznie. Model obejmuje jeden serwer PBS. Należy oddzielnie sprawdzić, czy ta architektura kopii odpowiada istniejącemu rozwiązaniu funkcjonalnie i operacyjnie. „Proxmox jest darmowy” byłoby błędnym założeniem kosztowym w tym scenariuszu wsparcia i kopii zapasowych.

Edytowalny model obliczeń na trzy i pięć lat

Poniższa tabela stanowi hipotetyczną kalkulację planistyczną w euro, a nie ofertę DAXS lub producenta. Wewnętrzna stawka 90 € za godzinę, 60 lub 80 godzin obsługi rocznie oraz koszty jednorazowe są wyraźnie przyjętymi założeniami. q oznacza rzeczywiście zaoferowaną roczną cenę VVF za licencjonowany rdzeń; b oznacza roczną cenę rozwiązania kopii zapasowych potrzebnego dla VMware. Obie zmienne pozostają otwarte do czasu uzyskania ofert i określenia zakresu świadczeń.

Obliczenia można odtworzyć: Proxmox po trzech latach = 15 000 + 3 × (3 300 + 2 240 + 7 200) = 53 220 €. Po pięciu latach = 15 000 + 5 × 12 740 = 78 700 €. Dla VMware jest to 2 000 + 3 × (144q + b + 5 400) lub 2 000 + 5 × (144q + b + 5 400). Tańszy wariant można wyliczyć dopiero wtedy, gdy q i b zostaną potwierdzone rzeczywistymi ofertami.

Wynik jest wrażliwy na założenia: dodatkowe 10 € za rdzeń rocznie zwiększa koszt VMware o 4 320 € w trzy lata i 7 200 € w pięć lat. Dodatkowe 20 godzin obsługi rocznie przy 90 € zwiększa koszt danej strony o 5 400 lub 9 000 €. Przyjęte 80 zamiast 60 godzin nie jest cechą producenta. Doświadczony zespół Proxmox może osiągnąć inne wartości; nowy zespół musi realistycznie uwzględnić szkolenia, rozwiązywanie problemów i dyżury.

Jakich kosztów brakuje w uproszczonym modelu?

Identyczne hosty można początkowo pominąć jako koszty wspólne. Gdy wariant wymaga innych serwerów, większej ilości RAM, pojemności pamięci masowej, sieci 10/25 Gbit, energii, kolokacji lub innych okresów wsparcia, różnice trzeba uwzględnić. Należy też sprawdzić licencje Windows i aplikacji, monitoring, bezpieczeństwo, środowisko testowe, usługi zewnętrzne, koszty przestojów i wymianę sprzętu. Migracja może oznaczać równoległe działanie obu platform. Powyższa kwota jednorazowa uwzględnia to tylko orientacyjnie, bez potwierdzenia kosztów.

Funkcje trzeba odebrać przed porównaniem cen: migrację na żywo, zachowanie klastra i pamięci masowej, uprawnienia, API/automatyzację, retencję kopii, szyfrowanie, odtwarzanie i czas reakcji wsparcia. Proxmox VE integruje wirtualizację, klastry i wysoką dostępność; nie dowodzi to równoważności z konkretną instalacją VMware. PBS również nie zastępuje automatycznie wszystkich dotychczasowych funkcji kopii. Test odtworzenia ważnej biznesowo maszyny wirtualnej mówi więcej niż lista funkcji. Różnice między udanym zadaniem kopii, weryfikacją i wznowieniem pracy opisuje artykuł DAXS Proxmox Backup Server: weryfikacja, retencja i odtwarzanie.

Jak DAXS dochodzi do uzasadnionej decyzji

Punktem wyjścia jest inwentaryzacja: gniazda CPU i rdzenie fizyczne każdego hosta, maszyny wirtualne, szczytowe obciążenie, pamięć masowa, kopie, umowy, wsparcie i zależności. Następnie DAXS występuje o ofertę VMware na dokładnie potrzebny zakres produktów oraz odpowiedni model wsparcia Proxmox. Wspólnie z operatorem wpisuje do edytowalnej tabeli realistyczne godziny, okna migracji i testy odbiorcze. Możliwe są trzy warianty: pozostawić VMware, prowadzić pracę równoległą w ograniczonym zakresie albo migrować po udanym pilotażu. Pilotaż wymaga udokumentowanej ścieżki powrotu i funkcjonalnego testu aplikacji. Artykuł DAXS Z VMware do Proxmox: najpierw odbiór aplikacji opisuje ten krok; Proxmox w firmie wyjaśnia podstawy platformy.

Aby policzyć koszty własnego środowiska, można przekazać DAXS inwentaryzację hostów, aktualną umowę VMware i wymagania dotyczące kopii przez stronę Kontakt . Decyzja jest uzasadniona dopiero wtedy, gdy zakres funkcji, cena i ryzyko operacyjne dotyczą tych samych aplikacji.

Źródła: Proxmox VE: niemieckie ceny subskrypcji · Proxmox Backup Server: ceny · Proxmox VE: przegląd funkcji · Broadcom: licencje na rdzenie i minima na CPU · Broadcom: odrębne warunki produktu vSphere Standard.